Op 28 november 2024 werd de wet tot omzetting van de richtlijn voor duurzaamheidsrapportage (Corporate Sustainability Reporting Directive (hierna CSRD)) goedgekeurd door de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Hoewel de omzetting al sinds 6 juli 2024 moest worden geïmplementeerd, markeert dit een belangrijke stap in de richting van een meer duurzame en milieuvriendelijke economie. De richtlijn is op 5 januari 2023 in werking getreden en beoogt de modernisering en versterking van de regels met betrekking tot de sociale en milieugerelateerde informatie (ESG) die ondernemingen moeten rapporteren.

Dit zijn de voorziene fases:
Hoewel de rapporteringsverplichtingen van de CSRD gefaseerd worden ingevoerd en aanvankelijk alleen grote ondernemingen en organisaties van openbaar belang treffen, blijven de gevolgen voor KMO’s niet uit.
KMO’s zullen indirect te maken krijgen met de bijkomende eisen in verband met rapportering.
De reden daarvoor is dat ondernemingen aan de top van de waardeketen, die wel al onder het toepassingsgebied van de CSRD vallen, deze sociale en milieugerelateerde informatie vaak zullen opvragen bij hun kleinere leveranciers en klanten. Dit leidt in de praktijk tot aanzienlijke administratieve lasten voor kmo’s.
Het wetsontwerp erkent de nieuwe uitdagingen voor de KMO’s in het kader van deze verplichtingen en verwijst ook naar de mogelijke hoge kosten die duurzame investeringen met zich meebrengen voor Belgische ondernemingen.
Om deze last te verlichten, werd een beschermingsmechanisme opgenomen.
Dit mechanisme bepaalt dat van KMO’s in de waardeketen niet meer informatie mag worden gevraagd dan wat redelijkerwijs vereist is volgens de Europese duurzaamheidsrapportagestandaarden voor dit soort ondernemingen.
In de praktijk betekent dit enerzijds dat de opgevraagde informatie zich moeten beperken tot wat voorzien is in de Voluntary Sustainability Reporting Standards for SMEs. Anderzijds geldt er een verbod om een bepaalde mate van zekerheid te vereisen met betrekking tot informatie afkomstig van KMO’s in de waardeketen.
Hoewel het wetsontwerp een belangrijke stap is in de richting van meer transparantie en duurzaamheid in de bedrijfswereld, roept het ook vragen op over de uitvoerbaarheid en de bijkomende lasten voor ondernemingen, met name voor kleinere spelers.
Het succes van deze maatregelen zal afhangen van de mate waarin ondernemingen en regelgevers in staat zijn om een evenwicht te vinden tussen rapporteringsverplichtingen en administratieve haalbaarheid.
Andersen en Recyprocity kunnen u helpen bij het vervullen van uw rapportageverplichting. Contacteer onze specialisten via info@be.andersen.com of +32 (0)2 747 40 07.
Ik zoek een expert in

18.11.2026
•Vastgoed, Huur en Mede-eigendom, Ruimtelijke Ordening en Milieu, Andersen in Belgium
Een voorafgaande vergunning voor kortetermijnverhuur is niet in strijd met het Europese recht, maar alleen als ze echt nodig is en de procedure de exploitant voldoende waarborgen biedt. Dat oordeelt het Hof van Justitie (HvJ) op 22 oktober 2026 in de zaak Smartflats. Of het Brusselse stelsel die toets doorstaat, moet het hof van beroep te Brussel nu beoordelen. Intussen staat vanaf 1 januari 2027 een soepelere regeling klaar.

05.11.2026
•Vastgoed, Huur en Mede-eigendom, Andersen in Belgium
Duurzaam, groen, energiezuinig of zelfs klimaatneutraal: in vastgoedcommunicatie zijn het vertrouwde begrippen. Sinds eind september is de speelruimte om zulke claims te gebruiken echter een stuk kleiner. Nieuwe regels moeten consumenten beter beschermen tegen misleidende milieuclaims. Dit is het signaal om commerciële communicatie veel preciezer te maken.

05.11.2026
•Arbeidsrecht en Sociale Zekerheidsrecht, Andersen in Belgium
Werkgevers moeten ervoor zorgen dat hun interne beleid is bijgewerkt conform de Belgische wet op particulier onderzoek en zich voorbereiden op een strengere tijdregistratieplicht.

03.11.2026
•Fiscaal recht, Andersen in Belgium
In zijn arrest van 18 juni 2026 spreekt het Hof van Cassatie zich uit over een belangrijke vraag met betrekking tot de aftrekbaarheid van kosten voor een ter beschikking gesteld lusthuis: moeten deze kosten beperkt blijven tot het bedrag van het voordeel van alle aard (VAA) dat bij de bedrijfsleider wordt belast? Het Hof beantwoordt deze vraag ontkennend.