Duurzaamheidsclaims zijn een essentieel onderdeel geworden van de manier waarop bedrijven met consumenten communiceren, aangezien consumenten steeds vaker transparantie verwachten, niet alleen over milieu, maar ook over ethische en sociale aspecten. Tegelijkertijd besteden regelgevende instanties meer aandacht aan vage of misleidende claims met betrekking tot duurzaamheidsprestaties en -impact. Tegen deze achtergrond heeft de Europese Unie Richtlijn (EU) 2024/825 aangenomen inzake het versterken van de positie van consumenten bij de groene transitie (ECGT).

De ECGT-richtlijn, die op 28 februari 2024 is aangenomen, versterkt de bestaande EU-regels inzake consumentenbescherming om misleidende duurzaamheidsclaims tegen te gaan en ervoor te zorgen dat de aan consumenten verstrekte informatie nauwkeurig, transparant en verifieerbaar is. De richtlijn moest uiterlijk op 27 maart 2026 in Belgisch recht zijn omgezet, met toepassing vanaf 27 september 2026.
In april 2026 had België de vereiste omzettingswetgeving nog niet aangenomen. Een wetsvoorstel (Parl. Doc. 56K0224), ingediend in 2024, is nog in behandeling.
De ECGT-richtlijn voert geen afzonderlijk regelgevingskader voor duurzaamheid in, maar verduidelijkt hoe bestaande regels inzake consumentenbescherming van toepassing zijn op duurzaamheidsclaims. Het doel is te verzekeren dat dergelijke claims niet langer als vage marketingconcepten worden gebruikt, maar aan afdwingbare wettelijke normen kunnen worden getoetst.
De richtlijn is van toepassing in een business-to-consumer-context (B2C) en heeft geen betrekking op zuiver consumer-to-consumer-relaties (C2C). Zij beschermt consumenten, dat wil zeggen natuurlijke personen die buiten hun bedrijfs- of beroepsactiviteit handelen, tegen misleidende handelspraktijken.
Het materiële toepassingsgebied is breed en omvat zowel milieu- als sociale kenmerken van goederen en diensten.
De richtlijn heeft betrekking op:
De ECGT-richtlijn stelt strengere eisen aan de formulering en onderbouwing van duurzaamheidsclaims.
In de praktijk betekent dit dat uitspraken als „klimaatneutraal“, „CO₂-gecompenseerd“ of „ethisch geproduceerd“ voldoende specifiek en onderbouwd moeten zijn. Claims mogen niet louter verwijzen naar naleving van wettelijke voorschriften, noch gebaseerd zijn op vage of niet-geverifieerde beweringen.
Belangrijk is dat de bewijslast bij de onderneming ligt. Bedrijven moeten, op basis van passende documentatie zoals rapporten, studies, levenscyclusanalyses of certificeringen, kunnen aantonen dat hun claims overeenstemmen met de werkelijkheid.
De richtlijn viseert ook praktijken met betrekking tot productduurzaamheid en levensduur van producten, waaronder:
In april 2026 is in België nog geen omzettingswetgeving aangenomen en blijft het wetsvoorstel hangende.
Bij gebreke aan omzetting blijven de bestaande Belgische regels inzake oneerlijke handelspraktijken van toepassing. Rechtbanken en bevoegde autoriteiten zullen deze regels echter, voor zover mogelijk, in overeenstemming met de richtlijn interpreteren. Volledige rechtszekerheid ontstaat pas zodra de omzettingswetgeving in werking treedt.
De richtlijn is van toepassing op alle ondernemingen die duurzaamheidsclaims communiceren aan consumenten, ongeacht hun omvang of sector. Dergelijke claims in reclame, op verpakkingen of via digitale kanalen kunnen onder het toepassingsgebied vallen.
Voor ondernemingen vereist dit een meer gestructureerde en op bewijs gebaseerde aanpak van duurzaamheidscommunicatie. In het bijzonder moeten zij:
Voor consumenten beoogt de richtlijn het vertrouwen en transparantie te verbeteren. Zij ondersteunt beter geïnformeerde aankoopbeslissingen door te waarborgen dat claims betrouwbaar, vergelijkbaar en gebaseerd zijn op reële praktijken.
De daadwerkelijke impact voor ondernemingen en consumenten zal afhangen van hoe de ECGT-richtlijn in België wordt omgezet en gehandhaafd, evenals van de wisselwerking met andere EU-initiatieven, zoals de voorgestelde Green Claims-richtlijn.
Ondernemingen doen er goed aan hun duurzaamheidscommunicatie reeds te herzien en ervoor te zorgen dat alle claims duidelijk, accuraat en voldoende onderbouwd zijn. Het versterken van interne controles en het afstemmen van communicatie op betrouwbare gegevens zijn essentieel om juridische risico’s te beperken en het vertrouwen van consumenten te behouden.
Bij Andersen in Belgium staan wij klaar om cliënten hierin te ondersteunen en hen te helpen hun duurzaamheidscommunicatie af te stemmen op de geldende regelgeving en betrouwbare data.
Ik zoek een expert in

18.11.2026
•Vastgoed, Huur en Mede-eigendom, Ruimtelijke Ordening en Milieu, Andersen in Belgium
Een voorafgaande vergunning voor kortetermijnverhuur is niet in strijd met het Europese recht, maar alleen als ze echt nodig is en de procedure de exploitant voldoende waarborgen biedt. Dat oordeelt het Hof van Justitie (HvJ) op 22 oktober 2026 in de zaak Smartflats. Of het Brusselse stelsel die toets doorstaat, moet het hof van beroep te Brussel nu beoordelen. Intussen staat vanaf 1 januari 2027 een soepelere regeling klaar.

05.11.2026
•Vastgoed, Huur en Mede-eigendom, Andersen in Belgium
Duurzaam, groen, energiezuinig of zelfs klimaatneutraal: in vastgoedcommunicatie zijn het vertrouwde begrippen. Sinds eind september is de speelruimte om zulke claims te gebruiken echter een stuk kleiner. Nieuwe regels moeten consumenten beter beschermen tegen misleidende milieuclaims. Dit is het signaal om commerciële communicatie veel preciezer te maken.

05.11.2026
•Arbeidsrecht en Sociale Zekerheidsrecht, Andersen in Belgium
Werkgevers moeten ervoor zorgen dat hun interne beleid is bijgewerkt conform de Belgische wet op particulier onderzoek en zich voorbereiden op een strengere tijdregistratieplicht.

03.11.2026
•Fiscaal recht, Andersen in Belgium
In zijn arrest van 18 juni 2026 spreekt het Hof van Cassatie zich uit over een belangrijke vraag met betrekking tot de aftrekbaarheid van kosten voor een ter beschikking gesteld lusthuis: moeten deze kosten beperkt blijven tot het bedrag van het voordeel van alle aard (VAA) dat bij de bedrijfsleider wordt belast? Het Hof beantwoordt deze vraag ontkennend.